ZARZADZANIE ZASOBAMI LUDZKIMI

When work is a ple­asu­re, life is a joy. When work is a duty, life is slavery” 

Maxim Gor­ky

Zarzą­dza­nie zaso­ba­mi ludzkimi (HRM — human reso­ur­ce mana­ge­ment) – stra­te­gicz­na, jed­no­rod­na i spój­na meto­da kie­ro­wa­nia naj­cen­niej­szym z kapi­ta­łów każ­dej orga­ni­za­cji – ludź­mi. To oddzia­ły­wa­nie na czyn­nik ludz­ki w fir­mie, w taki spo­sób i przy pomo­cy takich instru­men­tów, aby poprzez swo­ich pra­cow­ni­ków przed­się­bior­stwo osią­ga­ło swo­je cele. We współ­cze­snym świe­cie zaso­by ludz­kie (ZL) mają wpływ na war­tość i kon­ku­ren­cyj­ność przedsiębiorstwa.

Ele­men­ty pro­ce­su zarzą­dza­nia ludźmi: 

  1. pla­no­wa­nie zaso­bów ludz­kich – jest to pla­no­wa­nie słu­żą­ce zaspo­ka­ja­niu przy­szłych potrzeb kadro­wych orga­ni­za­cji z uwzględ­nie­niem czyn­ni­ków wewnętrz­nych, jak i czyn­ni­ków otoczenia. 
  2. nabór pra­cow­ni­ków (rekru­ta­cja i selek­cja) – przy­go­to­wa­nie puli kan­dy­da­tów do pra­cy zgod­nie z pla­nem zaso­bów ludz­kich; dobór – dwu­kie­run­ko­wy pro­ces w któ­rym orga­ni­za­cja podej­mu­je decy­zję czy zaofe­ro­wać pra­cę kan­dy­da­to­wi, a kan­dy­dat podej­mu­je decy­zję czy tę ofer­tę przyjąć, 
  3. wdro­że­nie (adap­ta­cja pra­cow­ni­ka) – jest to pro­gram mają­cy na celu bez­kon­flik­to­we włą­cze­nie się nowo przy­ję­tych pra­cow­ni­ków do orga­ni­za­cji i wska­za­nie osób odpo­wie­dzial­nych za te zadania, 
  4. oce­nia­nie efek­tów pra­cy – nie­ustan­ny pro­ces dostar­cza­nia pod­wład­nym infor­ma­cji o efek­tyw­no­ści ich pra­cy, dzię­ki mie­rze­niu ich pra­cy (sto­so­wa­nie KPI), w tym sys­tem roz­mów okre­so­wych (w tym 360 stopni), 
  5. szko­le­nie pra­cow­ni­ków (roz­wój) – pro­ces słu­żą­cy utrzy­ma­niu lub pod­wyż­sze­niu wydaj­no­ści na obec­nie zaj­mo­wa­nym sta­no­wi­sku i przy­szłym, pod (ścież­ki karier) skie­ro­wa­ne do osób mają­cych szan­se na osią­gnię­cie sukcesu 
  6. nagra­dza­nie pra­cow­ni­ków i zwią­za­ne z tym war­to­ścio­wa­niem sta­no­wisk pra­cy ich sys­te­mem moty­wa­cyj­nym i poza­fi­nan­so­wym np. zwięk­sze­nie odpo­wie­dzial­no­ści i awanse. 
  7. Admi­ni­stro­wa­nie zaso­ba­mi ludz­ki­mi – pro­jek­to­wa­nie (opis sta­no­wisk i stan­dar­dy orga­ni­za­cji pra­cy) w odnie­sie­niu do zakre­sów obo­wiąz­ków i infor­ma­tycz­ne sys­te­my zarzą­dza­nia personelem. 

Ludzie nie są zaso­bem, lecz dys­po­nu­ją zaso­bem, czy­li ogó­łem cech i wła­ści­wo­ści ucie­le­śnio­nych w nich, któ­re umoż­li­wia­ją peł­nie­nie róż­nych ról w orga­ni­za­cji. Zatem wg Pocz­tow­skie­go dys­po­nu­ją poniż­szy­mi cecha­mi,. tj.: wie­dza, zdol­no­ści, umie­jęt­no­ści, zdro­wie, posta­wy, war­tość oraz motywacja.

Wykwa­li­fi­ko­wa­na kadra pra­cow­ni­cza umoż­li­wia utrzy­ma­nie sil­nej pozy­cji fir­my na ryn­ku gospo­dar­czym. Jest, zatem kapi­ta­łem, któ­ry trze­ba pomna­żać oraz zwięk­szać jego war­tość. Istot­ną rze­czą jest umie­jęt­ność pozna­nia wszyst­kich moż­li­wo­ści oraz kom­pe­ten­cji pra­cow­ni­ków. Pra­wi­dło­we wyko­rzy­sta­nie ich doświad­cze­nia będzie dla fir­my zyskiem. 

Wzrost kom­pe­ten­cji pra­cow­ni­ków przy­spie­szy szan­se na zwięk­sze­nie wyni­ków ope­ra­cyj­nych i finan­so­wych oraz kon­ku­ren­cyj­no­ści fir­my w sek­to­rze, w któ­rym dzia­ła.